Kömür parçaları genellikle pound başına yaklaşık 1,50$ ile 3$ arasında bir maliyete sahiptir ve briketler veya propana kıyasla çok daha yüksek sıcaklıklara ulaşabilir; bazen 1000°F’yi (538°C) aşar. Düzensiz şekilli parçalar oldukça hızlı tutuşur ancak daha çabuk yanarak kısa süreli ancak yoğun ısı yayar. Bu nedenle, birkaç saat süren yavaş pişirme işlemlerinde briketlere kıyasla yakıt tüketim hızını %25 ila %40 oranında artırır. Çoğu mangal kullanıcısı, uzun süreli pişirme süreçlerinin ortasında ek kömür eklemek zorunda kalır; bu da korumaya çalıştıkları sabit sıcaklığı bozar ve sonuçta toplamda daha fazla yakıt tüketimine neden olur.
Briketlerin fiyat etiketi, diğer seçeneklere kıyasla pound başına yaklaşık %30 daha düşüktür ve genellikle 0,80$ ile 1,20$ arasında değişir. Briketler, ilk bakışta tutarlı bir şekilde yanar ve ısıyı oldukça eşit bir şekilde dağıtır. Ancak burada belirtmeye değer bir dezavantaj vardır. Bağlayıcı maddeler içerdiğinden briketler, normal kül kömürüne kıyasla yaklaşık iki kat fazla küller üretir. Bu durum, grill kullanıcılarının grill’lerini daha sık temizlemesini gerektirir; aksi takdirde hava akışı engellenebilir. Üç ila dört saatlik süre dolayında bu bağlayıcı maddeler parçalanmaya başlar ve bu da ısı çıkışında önemli bir düşüşe ve büyük sıcaklık dalgalanmalarına neden olur. Bu istikrarsızlık nedeniyle aşçılar yemeğin hazırlanması için ekstra 15 ila 20 dakika harcayabilir; sonuç olarak hem maliyet artar hem de yiyecek kalitesi zarar görebilir.
Propanlı ızgaralar saatte yaklaşık 20.000 BTU enerji üretir ve yemek pişirme sırasında saat başı 3-5 dolar arasında bir maliyet oluşturur. Temizlik işlemi basit olup herkes fazla zahmet çekmeden kullanmaya başlayabilir. Ancak şu noktaya dikkat: propan, ciddi dumanlama teknikleri için gereken aynı kontrol seviyesini sunmaz. Kömürle çalışan ızgaralar ise hava akımını ayarlama ve kömürleri hareket ettirerek pişirme süresince kritik olan 225-250 derece aralığını koruma avantajına sahiptir. Bu yüzden mükemmel kabuk oluşumu, uygun kollajen parçalanması ve etlerde maksimum nem tutulması istendiğinde deneyimli barbekü şefleri hâlâ kömürü tercih eder. Elbette kömür saat başı daha pahalıdır ancak çoğu ustası, daha iyi sıcaklık kontrolünün israf edilen et miktarını azaltması ve her parti başına genel verimi artırması nedeniyle bu farkın her kuruşuna değdiğini düşünür.
Kömürle çalışan bir dumanlı pişirme cihazında iyi pişirmeyi öğrenmek, sadece tat faktörü açısından değil, aynı zamanda uzun vadede para tasarrufu sağlamak açısından da gerçek bir alıştırma gerektirir. Başlangıç seviyesindeki kullanıcılar, genellikle sobalarına çok fazla yakıt koyar; bazen bu miktar %15 hatta %20’ye kadar çıkar. Bunun başlıca nedeni, özellikle ilk birkaç kez yavaş pişirme yöntemlerini denediklerinde havalandırma ayarlarını yanlış yapmaları ya da kömürleri eşit olmayan şekilde yığmalarıdır. Ardından gerçekleşen durum oldukça maliyetlidir: sıcaklık sürekli dalgalanınca etler, olması gerekenin yaklaşık dörtte biri kadar daha fazla nem kaybeder; bu da tüketilebilir gıdanın azalması anlamına gelir. Örneğin, göğüs eti (brisket) ele alındığında, başlangıç seviyesindeki kişiler her pound (454 gram) başlangıç etinden yalnızca 10 ila 14 ons (283–397 gram) arası kullanışlı et elde ederken, tecrübeli kişiler aynı miktardan tutarlı bir şekilde 16 ila 18 ons (454–510 gram) arası et çıkarabilmektedir. Bu fark, pahalı et kesimleriyle çalışırken hızla birikerek büyük boyutta ek maliyet oluşturur.
Sıcaklıkta küçük değişiklikler, bir şeyin tadı ve değeri üzerinde gerçekten olumsuz etki yaratabilir. Barbekü sistemlerini inceleyen araştırmalar, sıcaklığın art arda dört saat boyunca yaklaşık 25 Fahrenheit derece dalgalanması durumunda, pişirme işleminin yaklaşık %40 ihtimalle başarısız olacağını göstermektedir. Sıcaklık 200 derecenin altına düştüğünde kollajen doğru şekilde parçalanmaz ve bağ dokuları aslında daha da sertleşir; bu da etin suyunu kaybedip sert ve kuru çıkmasına neden olur. Tam tersine, sıcaklık tekrar 275 derecenin üzerine çıktığında, o güzel iç kas yağı çok hızlı kaybolur, doku bozulur ve her şey daha az doyurucu hâle gelir. Şunu düşünün: yanlış pişirilen 75 dolarlık bir brisket (göğüs eti), geriye yalnızca yaklaşık 35 dolar değerinde tüketilebilir et bırakabilir. Bu yüzden sıcaklığı sabit tutmak sadece harika yemek yapmakla kalmaz, aynı zamanda uzun vadede para tasarrufu sağlayan akıllı bir iş yaklaşımıdır.
Bir kömürle pişirme ve kızartma ızgarasının gerçekten uzun süre dayanmasını sağlayan şey neyse, o şeyin en önemlisi malzemedir. Paslanmaz çelik, kolayca korozyona uğramadığı için öne çıkar ve ara sıra silinmesi koşuluyla 15 yılı aşan bir ömre sahip olabilir. Özellikle tuzlu hava nedeniyle korozyon riskinin yüksek olduğu kıyı bölgelerinde veya ızgaraların sürekli kullanıldığı yerlerde harika bir seçenektir. Porselen kaplı çelik, maliyet ve dayanıklılık açısından orta düzeydedir. Bu modeller genellikle sahipleri her mevsim bir kez kaplamayı yenilemeyi unutmaz ve kullanılmadıklarında üzerlerini kapatarak korurlarsa 8 ila 12 yıl dayanır. Son olarak, başlangıçta daha düşük maliyetli ancak düzenli bakım gerektiren standart kaplı çelik vardır. Paslanmayı önlemek için aylık yağlama ve kapsamlı temizlik gereklidir. Çoğu kişi bu daha ucuz modellerin yerel hava koşullarına bağlı olarak yalnızca yaklaşık 5 ila 8 yıl dayandığını fark eder.
| Malzeme | Ömür Aralığı | Paslanmaya dayanıklılık | Bakım Gereksinimleri |
|---|---|---|---|
| Paslanmaz çelik | 15+ yıl | Harika | Ara sıra silme |
| Porselen kaplı | 8–12 yıl | Orta derecede | Mevsimlik yeniden kaplama |
| Standart Kaplı | 5–8 yıl | Düşük | Aylık yağlama/temizlik |
Birinin mangalında kömür için ne kadar harcayacağı esas olarak üç şeye bağlıdır: ne sıklıkla pişirme yaptığı, hangi tür yakıt kullandığı ve her oturumun ne kadar sürdüğü. Ayda yaklaşık iki kez sıradan kömür kullanarak mangal yakan kişiler genellikle yılda yaklaşık 120 ila 180 dolar arasında harcama yapar. Haftalık olarak mangal yakan ve özellikle 8 ila 12 saat süren uzun pişirme işlemlerinde yüksek kaliteli odun kömürü kullananlar ise yılda yaklaşık 260-360 dolara çıkabilir. Yakıt tüketimini belirleyen temel etken nedir? Kişinin tam olarak ne yapmaya çalıştığıdır. Düşük sıcaklıklarda etleri yavaş yavaş pişirirken, saatte 1,4-2,3 kg kömür tüketimi görülür. Ancak yalnızca doğrudan ısı üzerinde hızlı bir şekilde ızgara yapılıyorsa tüketim saatte yaklaşık 0,45-0,9 kg'ye düşer. Biraz şaşırtıcı gelebilir ama mangalı 250 Fahrenheit (121°C) altına sabit tutmak, biftekleri kavurmak için ısıyı artırmaya kıyasla daha az yakıt tüketilmesine neden olur. Bunun nedeni hava sirkülasyonuna duyulan ihtiyacın daha az olması ve kömürün daha yavaş yanmasıdır.
Kömür parçaları, uzun süreli pişirme oturumları sırasında yakıtı daha hızlı tüketerek kömür küplerine göre daha sıcak ve daha hızlı yanar; buna karşılık kömür küpleri başlangıç maliyeti açısından daha uygundur ancak daha fazla kül üretir ve zaman içinde ısı tutma performansında tutarsızlık gösterir.
Kömürlü dumanlayıcılar, ayarlanabilir hava akışı ve dikkatli kömür yerleştirme sayesinde düşük ve yavaş pişirme işlemini daha iyi gerçekleştirir; bu da mükemmel kabuk oluşumu ve artırılmış nem tutma gibi üstün barbekü sonuçları için gerekli tutarlı sıcaklık bölgelerini sağlar.
Ömür büyük ölçüde mangalın malzemesine bağlıdır. Paslanmaz çelik, mükemmel pas direnci sunar ve minimum bakım ile 15 yılı aşan bir ömre sahip olabilir; buna karşılık porselen kaplamalı ve standart kaplamalı çeliklerin ömrü daha kısadır ve daha sık bakım gerektirir.
Pastime, Çin'deki önde gelen markalarından biri. Pastime griller, insanları bir araya getirmek için tasarlanmıştır. Aile barbecue'si, dostlarla birlikteki pisirme partisi ya da yıldızlar altında sessiz bir akşam olsun. Pastime Grills ile harika barbecue zamanlarını yaşayın!
EN