De capaciteit van een tongrill draait niet echt om die vierkante inch-getallen die fabrikanten vaak noemen. Wat daadwerkelijk telt, zijn drie belangrijke metingen die samenwerken: hoe breed de kamer is, hoe hoog de grill is en de binnenruimte die bruikbare kookoppervlakte creëert. Neem bijvoorbeeld een standaardmodel van 18 inch. Dit biedt ongeveer 1200 kubieke inch aan ruimte waarin voedsel kan worden gekookt. Kies voor een model van 22 inch en plotseling is er bijna 1800 kubieke inch beschikbaar binnenin. Die toename betekent ongeveer anderhalf keer zoveel ruimte om mee te werken. Deze getallen zijn ook geen abstracte statistieken. Ze beïnvloeden direct hoe goed de grill presteert wanneer iemand daadwerkelijk iets wil gaan koken.
In tegenstelling tot rechthoekige rookovens bevordert de cilindervormige kamer op natuurlijke wijze een efficiënte verticale luchtstroom. Hierdoor kan een vatgrill met een diameter van 18 inch vier hele kippen verticaal bevatten of 3 varkensschouders horizontaal – ondanks dat er minder plat oppervlak beschikbaar is dan bij veel conventionele grills.
De meeste fabrikanten houden ervan om te praten over de oppervlakte van het rooster, maar dit getal verbergt enkele grote problemen: de warmte verspreidt zich niet gelijkmatig over de grill en er is veel verspilde verticale ruimte, waar niemand het over heeft. Vatgrills werken anders dan platte grills, omdat de warmte vanuit de vuurbox omhoog en naar buiten stroomt, waardoor er binnenin verschillende temperatuurzones ontstaan. Als iemand wil voorkomen dat het vlees bij de kolen aanbrandt, moet er ongeveer 15 tot 20 procent meer ruimte tussen de producten worden gelaten dan wat op een platte grill zou passen, wat de daadwerkelijk bruikbare ruimte verkleint. Verticaal braden verandert echter alles. Het ophangen van ribbetjes in plaats van ze plat neer te leggen, kan de hoeveelheid tegelijk bereide gerechten verdrievoudigen. Een extra bovenplaat geeft ongeveer 40 procent meer ruimte voor eten, hoewel het beheersen van de luchtcirculatie dan wel erg belangrijk wordt, zodat niets eeuwig duurt om gaar te worden. De plekken dicht bij het vuur zijn uitstekend geschikt voor mooie grillstrepen, terwijl de koelere zones bovenaan beter werken voor langzaam roken. Grill-expert Meathead Goldwyn zei het al: "Capaciteit bij vatgrills is driedimensionaal." Neem bijvoorbeeld een standaardrooster van 260 vierkante inch. Zonder speciale uitrusting past daar misschien slechts drie racks voedsel naast elkaar op. Maar voeg verticale haken toe en plotseling biedt diezelfde ruimte plaats aan acht racks plus hele kippen. Recente tests lieten zien dat het kijken naar het totale volume in plaats van alleen het oppervlak een verschil maakt van ongeveer 35 tot 50 procent in daadwerkelijke capaciteit. De meeste mensen beseffen dit waarschijnlijk niet wanneer ze een nieuwe grill kopen.
Wat betreft vatgrills zijn er in principe drie hoofdmaten, bepaald door de breedte van de kookruimte: de kleine Junior van 14 inch, de standaard Classic van 18 inch, en de grote XL-versie die oploopt tot 22 inch. Vanwege de werking van cirkels neemt de binnenruimte niet lineair toe met grotere diameter, maar juist veel sneller toe. Bekijk de cijfers: een grill van 14 inch biedt ongeveer 154 vierkante inch kookoppervlak, maar bij 18 inch springt dit naar ongeveer 255 vierkante inch, wat ruwweg twee derde meer ruimte is. De hoogte maakt de zaak nog interessanter. Kleine Junior-grills zijn meestal tussen de 30 en 32 inch hoog, terwijl Classics kunnen variëren van 36 tot 40 inch, waardoor ze over het geheel genomen 70 tot 80 procent meer ruimte bieden. Ook praktische verschillen zijn belangrijk. Draagbare Juniors zijn geschikt voor het bereiden van maaltijden voor één tot vier personen op één niveau. Classics bieden meer flexibiliteit dankzij twee rekken, waardoor ze ideaal zijn voor familiebarbecues. XL-modellen profiteren van hun hoge ontwerp om grotere gezelschappen te bedienen zonder extra brandstof nodig te hebben of te veel plek in de tuin in beslag te nemen.
Het optimaliseren van de capaciteit betekent het afstemmen van het proteïnetype en de plaatsing op het thermische profiel van elke grootte. Verticaal ophangen, mogelijk gemaakt door ingebouwde haken en stabiele luchtcirculatie, is het onderscheidende kenmerk. De praktijkopbrengsten weerspiegelen dit:
| Eiwit | 14" Junior | 18" Classic | 22" XL |
|---|---|---|---|
| Ribbetjes (volledige racks) | 2-3 | 4-5 | 6-8 |
| Hele kippen | 1-2 | 3-4 | 5-6 |
| Varkensschouders (3,6-4,5 kg) | 1 | 2 | 3 |
Wanneer grillen hun maximale capaciteit bereiken, is temperatuurregeling echt belangrijk. Kleinere modellen ontwikkelen vaak vervelende warmteplekken van ongeveer 30-50 graden Fahrenheit als ze te vol worden gevuld, terwijl de XL zorgvuldige houtskoolindeling over zijn grotere oppervlakte nodig heeft om een gelijkmatige bereiding te garanderen. Uit ervaring blijkt dat het Classic-model precies de juiste balans biedt tussen prestatie en praktisch gebruik, en gemakkelijk vier hele kippen of twee varkensbilpartijen aankan zonder voortdurend in de gaten gehouden te moeten worden. En ongeacht welke maatgrill iemand kiest, het vrijhouden van ongeveer een kwart van de ruimte zorgt ervoor dat de rook vrij door de kamer kan circuleren, iets wat veel tuinchefs ontdekken na proefondervindelijke ervaring tijdens hun eerste rooksessies.
De echte magie van barrelgrills ligt in hun vermogen om het kookoppervlak te vergroten zonder extra ruimte op het terras in beslag te nemen. De meeste modellen werken met drie verschillende warmtezones. Allereerst is er het bovenste rooster, meestal ongeveer zestien tot twintig centimeter onder het deksel, waar voedsel langzaam en zachtjes gekookt wordt. Ideaal voor visfilets of groenten die voorzichtig behandeld moeten worden. Vervolgens komt het hoofdkookvlak precies in het midden van de grill; hier plaatsen de meeste mensen hun vlees, zoals ribbetjes of een hele kip, omdat dit zich bevindt op wat barbecue-liefhebbers de 'thermische zoete plek' noemen. En tot slot is er aan de onderkant, vlakbij de kolen, de vuurboxzone, perfect om mooi geschaarde strepen op biefstukken te krijgen of paprika's een gerookte, geroosterde smaak te geven. Deze verticale opstelling betekent dat je niet langer alles op één niveau hoeft te proppen. Wil je een varkensschouder roken terwijl je ook wat maïskolven roostert? Geen probleem. Leg gewoon een paar hamburgers op het onderste rooster terwijl dat bezig is. Plaats een paar waterbakjes tussen deze secties en de temperaturen blijven stabiel gedurende het kookproces, waardoor je minder last hebt van die vervelende vlammenuitbarstingen die we allemaal haten. Neem bijvoorbeeld een model van 45 cm. Met de ingebouwde haken heeft iemand er vier volledige racks ribbetjes verticaal gestapeld én tegelijkertijd acht hamburgers op het hoofdrooster geplaatst. Deze mate van ruimte-efficiëntie maakt deze grills zeker een overweging waard ten opzichte van traditionele platte modellen.
Wat eigenlijk bruikbare kookruimte is in een tongrill, hangt af van verschillende structurele factoren. De plaats waar de vuurdoos zit, maakt al het verschil. Als deze excentrisch of te groot is, kan dit ongeveer 20% van de beschikbare ruimte binnenin innemen, waardoor de hitte direct op plekken komt waar we ons eten willen bereiden. Aan de andere kant zorgen goede warmteverdelers en slimme meerlaagse roostersystemen voor extra verticale ruimte. Stel je voor dat je tegelijkertijd ribbetjes kunt roken op één niveau en groenten braden op een ander. Vermeld ook de isolatie niet. Dunne wanden betekenen vaker bijvullen, wat kostbare ruimte inneemt die anders gebruikt had kunnen worden voor voedsel in plaats van extra houtskool. Ook de positie van de ventilatieopeningen is belangrijk. Wanneer de openingen niet goed in balans zijn, ontstaan er vervelende hete plekken die bepaalde gedeelten van de grill ongeschikt maken voor het bereiden van vlees. Uiteindelijk komt het erop neer dat slimme ontwerpkeuzes het verschil maken tussen een gewone en een uitstekende grill. Zoek modellen die obstakels binnenin tot een minimum beperken, de warmte gelijkmatig verdelen en daadwerkelijke flexibiliteit bieden bij het stapelen van verschillende gerechten op meerdere niveaus.
De belangrijkste factoren zijn de diameter, hoogte en het volume van de grillkamer, die samen de bruikbare kookoppervlakte bepalen.
Ontwerpelementen zoals de plaatsing van de vuurdoos, warmteverdelaars, meerlagige roosters en ventilatieopeningen kunnen de bruikbare ruimte aanzienlijk beïnvloeden door de warmteverdeling en luchtcirculatie te regelen.
Het totale volume houdt rekening met de driedimensionale ruimte die beschikbaar is voor koken, waardoor verticaal koken mogelijk is om de capaciteit te vergroten.
Koken op meerdere niveaus verhoogt de efficiëntie doordat verschillende warmtezones worden gebruikt voor verschillende soorten voedsel, waardoor minder extra kookruimte nodig is.